mssoun's profileme myselfPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
me myself13 February Bless me,pleaseวาเลนไทน์ พรุ่งนี้ก็วันวาเลนไทน์แล้วยังไม่เห็นมีใครเลย เฮ้อ...เศร้าจัง ( T_T ) 555+ เมื่อไหร่น้อเมื่อไหร่....แต่ว่าตอนนี้ก็โอแล้วแหละ แต่ว่าช่วงนี้มีแต่เพื่อนๆไปเมืองนอกกันหมดเลย มีแต่เราที่ได้ไปแค่นอกเมือง อยากจะไปบ้างแต่อยากมีเพื่อนไปด้วยอะ รอการตัดสินใจของเพื่อนก่อนดีกว่า ติดเพื่อนจริงๆเลยเราไม่ไหวเลย..... สำหรับตอนนี้เหมือนเราจะเรื่อยๆไปวันๆ อยากจะได้อะไรๆที่มันค่อนข้างจะแน่นอนและ........มากๆ หากแต่มันก็ยังขาดอยู่นี่นา เอาไว้เราจะศึกษาและคงต้องเริ่มแล้วแหละ.... 30 June คืนชีพจ้านานเท่าไหร่แล้วเนี่ยที่เราไม่ได้เข้ามาอัพบล็อคของเรา ลืมไปหมดแล้วล่ะเรื่องเก่าๆน่ะ เอาเป็นว่าวันนี้ที่เราเข้ามาอัพเพราะว่าเราได้งานทำแล้วจ้า เริ่มทำมาได้แปบนึงแล้ว งานก็ดี พี่ๆก็น่ารัก แต่ก็มีบ้างที่อึดอัดใจ ตอนนี้เราเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำ(เฉพาะ Flight นี้นะ...ยังไม่รู้เลยว่าจะไปรอดรึเปล่า .....T_T) ก็ดีชีวิตต้องสู้กันไปอีกยาวเนอะว่ามั้ย วันรับปริญญาคือวันที่ 22 ตุลาคมนะ เราก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย ยังไม่รู้ว่าจะได้ไปรึเปล่าเลย แต่ก็นิดนึงนะวันของเรา วันนั้นจะเป็นวันที่เราพิสูจน์ใจคนด้วยว่าเป็นยังไง..................... เอาเป็นว่าช่วงนี้ก็ต้องสู้ๆไปก่อนเนอะ อยากจะได้คนที่ดีที่สุดกลับคืนมาแต่มันคงเป็นไปไม่ได้ คงได้แต่รอที่จะพบคนใหม่ที่ดีกว่า ทำไมการตัดใจถึงยากอย่างนี้นะ....รึเปล่าหว่า 555+
31 January รักกกกก
“รัก” ของคุณเป็นแบบไหน? ข้อมูลจาก Forward Mail
เห็นเครียดๆ มาหลายวันแล้ว . . . วันนี้เราก็เลยมีบทกลอน เกี่ยวกับ “รัก” ขำๆ ชิวๆ มาฝากเพื่อนๆ กันค่ะ . . . อ่านขำๆ นะคะ อย่า! คิดอะไรมาก. . .
รักไม่แปรผัน . . . เป็นนิยาย
รักตลอดกาล . . . เป็นละคร รักไม่เคยเก่า . . ..เป็นจริงช่วงแรก
รักด้วยชีวิต . . . เป็นลิเก รักเธอนิรันดร์ . . . เป็นชื่อเพลง
รักซื่อสัตย์ . . . เป็นคำลวง รักเธอมาก . . . เป็นคำฮอต
16 January ใกล้จะฝึกงานแล้ว--ฝึกแล้วด้วยอะตั้งแต่กลับมาจากไปเที่ยวนี่ก้อหลายวันแล้วอะ diary ยังเขียนไม่เสร็จเลย ช่วงนี้ก้อใกล้จะไปฝึกงานแล้วรู้สึกทุกๆอย่างมันรีบๆเร่งๆไปหมดทุกอย่างอะ ไม่รู้เหมือนกันว่าพอเพื่อนๆไปฝึกงานกันแล้วจะเป็นยังไงกันบ้าง แต่ตอนนี้ก้อเริ่มคิดถึงเพื่อนๆแล้วนะ ไม่รู้เหมือนกันสิ เพราะปกติปิดเทอมนิดเดียว แล้วก็เจอกันบ่อยมั้ง พอจะแยกกันมันก้อเลยเหงาๆ อยากไปฝึกต่างจังหวัดด้วยอะ (อยากไปเชียงใหม่)ไปหาหนุ่มเหนือ จากการที่เดินถนนคนเดิน แบบว่า....เยอะมากอะ (อยากจะได้บ้างสักคน -*-) แหะๆๆ
********กว่าจะได้มาอัพจริงๆก้อดูดิฝึกงานมาตั้ง 2 อาทิตย์แล้วมีพี่ๆที่น่ารักหลายคนและก็....... หลายคนเช่นกัน
สำหรับงานก้อว่างนะไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยสงสัยคงเพราะมีคนเยอะมั้งแถมยังมีพี่เด็กใหม่ที่เข้ามาทำงานอีกตอนนี้ก้อ 3 คนแล้ว ก้อเลยไม่ค่อยมีใครมาเทรนเราเท่าไหร่ เฮ้อ....แย่จัง ส่วนคนที่เค้าเทรนเราน่ะเหรอ ออกไปเลยอะ สงสัยจะเบื่อเรา (ฮือๆๆๆ TT) คงไม่เป็นอย่างนั้นหรอกมั้ง 555+ (คิดเข้าข้างตัวเองเพื่อความสบายใจ) แต่งานก็สนุกเหมือนกันนะ วันนี้เป็นวันแรกเลยที่เราจับ flight จริงๆคนเดียว คือไม่มีพี่เข้ามาด้วยเลย เสียดายเราไม่ได้เตรียมเอกสารเอง ไม่งั้นนะ เหอๆๆๆ คงสนุกกว่านี้อีก อิอิ อยากจะไปทำ flight คนเดียวอีกอะแต่อยากทำของ UL อยากลองจับคนเดียวมั่ง อันที่จริงมันก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่หรอก แต่อยากทำคนเดียวอะ one man show ไง เพราะว่าเราเริ่มมาจาก flight ของ UL อะ เราก็เลยอยากจะทำเองมั่งทั้งหมดเลยตั้งแต่เตรียมเอกสารจนกระทั่ง brief กับนักบินเองเลยอะ (แต่ก็อย่างที่บอกไงว่านักบินเค้าก็ไม่ค่อยเรื่องมากด้วย.....แค่นี้ก็ดีแล้วแหละสำหรับนักศึกษาฝึกงานอย่างเราอะ) -*- น่าน้อยใจเนอะ "ใช่สิ....เรามันก็เป็นแค่นักศึกษาฝึกงานนี่นา" ////น้อยเนื้อต่ำใจสุดๆอะ แต่ว่านะก้ออยากจะให้รู้เอาไว้ว่าเดี๋ยวเรามาเจอกันนะพี่.....ลองมาสู้กันสักตั้ง +++หมั่นไส้สุดๆอะ แต่ชีวิตมันก็ยังคงต้องดำเนินต่อไปแหละ ต้องสู้ๆๆอีกแค่ 15 วันเองที่เราจะอยู่ที่แผนกนี้ เดือนหน้าเราก็อยู่ที่ flight doc. แล้วก็เดือนสุดท้ายก็เข้า weight แล้วแหละ ไม่รู้ว่าจะหินสุดๆเลยรึเปล่า แต่ก็นะเราเกิดเดือนนั้นนี่นา พี่เค้าก็ต้องเอาใจกันมั่งแหละน่า***แหะๆๆ +++คิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้วอะ (ความจริงพี่เค้าก็คงไม่รู้อะไรด้วยหรอก) วันนี้ก็จะผ่านไปอีกวันแล้วนะ ทำไมยังเหลืออีกหลายวันจังเลยล่ะกว่าจะสิ้นเดือน ไม่ใช่ว่าไม่อยากอยู่แผนกนี้นะแต่เบื่อคนอะ เมื่อไหร่จะเจอคนที่เราควรฝึกด้วยน้า --" เศร้าอะ
เหงาจังเลยอะ.........จะมีใครเหงาเหมือนเราบ้างน้า.....เนอะ 18 December โอ้ว.......คิดได้ไง“เคยมีคนบอกเอาไว้ว่ารักคนที่เค้ารักเราดีกว่า” เราไม่รู้ว่าใครจะคิดอย่างไร แต่สำหรับเราเราอยากจะรักคนที่เรารักถึงแม้ว่าจะไม่สมหวังก็ตาม แต่ก่อนเราคิดแบบนี้จริงๆ เพราะว่าไม่ว่าอย่างไรเราก็ยอมเค้าได้ แค่ขอให้เค้ามีความสุข มีรอยยิ้มที่สดใสให้กับเรา ถึงแม้ว่าเค้าจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามว่ามีใครรักเค้าอยู่หรือเปล่า แต่ตอนนี้เราเริ่มเปลี่ยนความคิดแล้วเพราะว่าคนที่เค้ารักเรา เค้าก็จะมีแต่ให้กับเรา ไม่เคยแม้แต่จะคิดทำให้เราเจ็บปวดหรือเสียน้ำตา ถึงแม้ว่าเราจะเคยทำไม่ดีกับเค้าหลายครั้งไม่ว่าจะเป็นทางคำพูดหรือการกระทำก็ตาม แต่เค้าก็ไม่เคยว่าหรือโกรธเราเลยสักครั้ง คิดๆดูแล้วเค้าเป็นคนที่ดีกว่าคนที่เรารักอีก แต่ทำไมเราถึงไม่รักเค้าล่ะ??? หากถามเราเราก็คงตอบได้แค่“ คนที่ใช่ยังไงก็ใช่ แต่คนที่ไม่ใช่ทำยังไงก็คงไม่ใช่อยู่ดี ” เริ่มคิดก็เริ่มรู้สึกไม่ดีเพราะว่าในขณะที่เราวิ่งตามที่จะรักคนอื่น ก็มีคนที่กำลังวิ่งตามรักเราอยู่เหมือนกัน แล้วเพราะอะไรล่ะที่ต้องทำให้ทั้งคู่ที่วิ่งตามรักเหมือนกันแต่กลับวิ่งออกห่างกัน คนคนหนึ่งวิ่งไปหาอีกคนหนึ่งในขณะที่อีกคนหนึ่งก็กำลังวิ่งไปหาอีกคนหนึ่งเหมือนกัน มันคงเป็นกงล้อที่จะหมุนอยู่เช่นนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าที่เราจะเจอ “เนื้อคู่” เป็นของตัวเองสักที แล้วทำไมแทนที่จะต้องให้เราวิ่งสวนทางกันทำไมไม่ให้วิ่งเข้าหากันสักที ไม่ให้เจอคนที่จะเป็นเนื้อคู่จริงๆเร็วๆ หากแต่ว่าพระเจ้าคงอยากจะให้เราเรียนรู้การที่จะมีความรักให้กับคนสักคนหนึ่งแลกกับการที่เราต้องเจ็บเองสักครั้งหรือมากกว่านั้นเพื่อที่จะให้รักแท้ของเราอยู่ได้ยาวนานที่สุดอย่างนั้นใช่มั้ย ??? เรารู้สึกอิจฉาเวลามองดูคู่รักที่เค้าคบกันมานาน เรารู้จักอยู่คู่หนึ่งที่เค้าคบกันตั้งแต่มัธยมปลายจนจบมหาลัยจนตอนนี้ทำงานแล้วหลายปีก็ยังคงคบกันอยู่ เกือบ 10 ปีแล้วที่คนทั้งคู่คบกันแต่เค้าก็ยังคงเรื่อยๆสบายๆ และกำลังมีแผนที่จะแต่งงานกันเร็วๆนี้ เรารู้สึกว่าเค้าโชคดีที่เค้าได้พบ ได้เจอ ได้ใช้เวลาร่วมกันกับคนที่ใช่นานขนาดนี้และกำลังจะเป็นตลอดชีวิตหากชีวิตคู่ของเค้าในอนาคตราบรื่น เราอยากจะอวยพรของให้เค้ามีความสุขตลอดไป -*- คงจะดีกว่าหากความรักของพวกเราก็จะเป็นแบบเค้าบ้าง แล้วของคนอื่นล่ะเป็นแบบไหนกัน แต่สำหรับตอนนี้เราคงจะอยู่นิ่งๆ เราเบื่อที่จะต้องวิ่งตามใครสักคน เบื่อที่ทำไมพอมีเรื่องมีปัญหาอะไรกลับไม่มีใครยอมพูด ยอมเข้าหากันตรงๆ บางคนอาจจะบอกว่า “เนื้อคู่...ถ้าจะมาเดี๋ยวก็มาเองแหละ เดี๋ยวก็เจอ” แต่เราอยากจะรู้ว่าถ้าถึงเวลานั้นจริง เวลาที่เจอแล้ว แล้วทั้งคู่ก็หยุดนิ่งเหมือนกัน ไม่มีใครวิ่งเข้าหาใครสักคนแล้วเมื่อไหร่ที่คนทั้งคู่จะเข้าใจกันและลงเอยกันเสียที หากอยู่เฉยๆก็คงยิ่งทำให้เหมือนเป็นเส้นขนานกันต่อไปเรื่อยๆ สรุปก็คือต้องวิ่งใช่ไหมถึงจะได้คนคนนั้นมา โอ๊ย....ช่วยคิดที 11 November T_TUp to me
เมื่อไหร่จะถึงวันที่เราลืมเค้าคนนั้นได้สักทีนะ เบื่อที่จะต้องรู้สึกขึ้นมาเมื่อเห็นอะไรที่สื่อถึงเค้าหรือพอมองของที่เรา 2 คนเคยดูด้วยกัน ผ่านสถานที่ที่เรา 2 คนเคยไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะลดลงแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหมดไปซะทีเดียว อย่างน้อยก็ยังดีกว่าตอนแรกๆที่เรายังทำใจไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเป็นเผาเต่า และทำตัวไม่เกิดประโยชน์อะไร ถึงตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เรารู้และเข้าใจเป็นสิ่งที่ถูกต้องรึเปล่า แต่อย่างน้อยเราก็ต้องขอบคุณสิ่งที่เรารู้ที่ทำให้เราสามารถกล้าตัดสินใจและยืนหยัดขึ้นมาได้อีกครั้งจนกระทั่งวันนี้ ถึงแม้จะยังไม่ดีพอแต่อย่างน้อยก็ดีขึ้นมากมายแล้ว ตอนก่อนที่เรารู้สึกว่ารักจนไม่สามารถจะรักใครไม่ได้อีก วันที่ขาดเค้าไปเราเสียใจแค่ไหนแทบจะไม่สามารถยืนต่อไปได้ ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะฝ่าฟันจนถึงวันข้างหน้า ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร แต่ก็ต้องพยายามทำ-สู้และลุกขึ้นมาเพื่อที่จะได้มีวันข้างหน้าและก้าวผ่านปัญหาไปได้ เมื่อตอนที่เราอยู่คนเดียวไม่เคยเห็นเงาของเค้าคนนั้นแม้แต่น้อยเนี่ยแหละคนที่บอกว่าจะอยู่เคียงข้างเรา
ตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่เค้าคนนั้นจะเป็นเพียงความหลัง แต่คงจะเป็นไม่ได้หากเราไม่ได้คนกลุ่มนึงคอยช่วยเป็น back up ให้เราเสมอมาเพื่อที่จะช่วยให้ภาพเหล่านั้นลบเลือนไป สิ่งที่เราต้องขอบคุณก็คือเพื่อนๆที่คอยอยู่เคียงข้างเรามาโดยตลอด คอยเป็นเพื่อนคุย-ปลอบ-และให้กำลังใจจนถึงวันนี้ เวลาผ่านไปแล้วเกือบ 3 เดือนที่เรากับเค้าไม่พูดกันอีกเลย มันคงไม่มีวันอีกแล้วที่จะเหมือนเดิมแม้แต่ความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากเป็นแต่เราจะไม่เดินไปยื่นให้เค้าแล้วเราต้องกลับมานั่งเจ็บปวดคนเดียวหรอก ต้องขอบคุณเพื่อนคนสำคัญที่หลังจากที่ได้ยินเค้าประโยคนึงแล้วเราซึ้งใจจนกระทั่งวันนี้ เราไม่คิดว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากเพื่อนของเราคนนี้ได้ แต่อย่างน้อยตอนนั้นเค้าก็อยู่ข้างเรา เป็นห่วงเราและคอยเปลี่ยนเรื่องคุยตลอดเวลาเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องพูดเรื่องนั้นและไม่ร้องไห้ออกมาอีก
ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอมา ตอนนี้คงไม่ต้องมากังวลกับปัญหาเรื่องนี้กับเราแล้ว ถึงแม้ว่าแผลจะยังมาสนิท แต่อย่างน้อยเราก็มีภูมิต้านทานที่ดีขึ้นมากกว่าแต่ก่อนเยอะ สู้สู้ ...ขอบคุณนะเพื่อน... ดีใจที่มีเพื่อนดีๆๆๆๆ ไม่มีอีกแล้ว xviyd,uo 04 October ทำงาน+ทำงานและทำงานช่วงนี้ตั้งแต่ตอนสอบ final ก็ทำงาน ทำงานและทำงานจริงๆเลยนะเนี่ย
ทำมาเรื่อยๆเลย มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาบางครั้งก็เข้ามาช่วยเยียวยา
แต่บางครั้งก็ทำให้เจ็บให้นึกถึงเหมือนเดิม ไม่ว่าจะเรื่องเพื่อน เรื่องใคร ทุกคน
ตอนนี้แบบว่าเก็บเอามาคิดหมดจนแทบจะเป็นบ้าแล้วอะ ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ผิดไหมกับการที่แคร์ใครสักคน มันคงไม่มีคำว่ามากไปหรือน้อยไปหรอก เพราะความจริงมันก็คือแคร์
แต่ความรู้สึกที่ได้รับมาก-น้อยที่มันต่างกัน คงจะเป็นเพราะว่าความต้องการของคนมันไม่เท่ากันต่างหาก
อาจจะเป็นเราที่ผิดเองที่คิดว่าหากเราแคร์ใคร คนนั้นก็คงจะแคร์เราบ้างเหมือนกัน ไม่ใช่มาทำร้ายจิตใจกันแบบนี้
"อยากคิดอะไรก็คิดไป.....เหรอ" ก็คงดีหากเราจะคิดอะไรแล้วเราไม่ต้องสนใจใครอีก
ให้ความคิดเรามันมีอิสระ ไม่ผูกติดกับใคร หากมีวันนั้นเร็วๆก็คงจะดีนะ ถ้าเราจะเลิกซะที
เลิกจากทุกอย่าง จบความคิดที่เป็นแบบนี้ให้มันหมดลงไปเสียที เมื่อไหรวันนั้นจะมาถึงสักทีนะ
อยากจะภาวนาขอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆซะที จะได้ไม่ต้องคิดมากและวุ่นวายใจแบบนี้อีก
พอกันที เคืองมากมายเลยจริงๆ เราอาจจะเป็นคนบ้าก็ได้ที่มานั่งโวยวายแล้วก็คิดมากแบบนี้ แต่ก็ช่างเถอะ
ถ้าไม่เป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่เราสิเนอะ สักวันเราจะไม่เป็นคนใจน้อยแล้วคิดมากละกันเผื่อมันจะดีขึ้น แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่นอน เราสัญญา *-*
***มั่นใจสุดๆ*** |
|
|||
|
|
